Laten we gaan spelen….

Niels creativiteit, innovatie, Inspiratie, lerend leven Leave a Comment

Als kind beginnen we onze reis door het leven met een ongelooflijk potentieel. Kinderen hebben namelijk een enorme creatieve mindset die de wereld benadert met nieuwsgierigheid, met vragen, en de wil om te leren over zichzelf en over de wereld. En kinderen doen dit vooral door te spelen.

Kinderen zijn creatieve genieën

Deze mindset verliezen jonge kinderen echter relatief snel. De Torrance test(Torrance® Tests of Creative Thinking) wordt vaak aangehaald als een voorbeeld van hoe het creatief denken van kinderen in de loop van de tijd afneemt. 98% van de kinderen in de kleuterklas zijn ‘creatieve genieën’. Zo kunnen ze eindeloze mogelijkheden bedenken om een paperclip te gebruiken. Dit vermogen wordt drastisch verminderd als kinderen het formele schoolsysteem doorlopen en op 25-jarige leeftijd blijft slechts 3% creatief ‘geniaal’. De meesten van ons komen dan nog maar met enkele toepassingen voor een paperclip.

Een maand geleden bracht het World Economic Forum zijn Human Capital Report uit met als ondertitel “Preparing People for the Future of Work”. Er wordt benadrukt hoe scholen zich voornamelijk richten op het ontwikkelen van cognitieve vaardigheden van kinderen – of vaardigheden binnen meer traditionele onderwerpen – in plaats van vaardigheden als probleemoplossing, creativiteit of samenwerking te bevorderen.

Dit zou reden tot zorg moeten zijn als we kijken naar de vaardigheden die vereist zijn in de Vierde Industriële Revolutie: Complexe probleemoplossing, kritisch denken en creativiteit zijn de drie belangrijkste vaardigheden die een kind nodig zal hebben in de toekomst aldus het Future of Jobs-rapport. De vaardigheid creativiteit is de laatste vijf jaar aan een enorme opmars bezig en ook de vaardigheden emotionele intelligentie en cognitieve flexibiliteit zijn opgenomen in de lijst voor 2020. Het is echter wel zorgelijk dat deze vaardigheden vaak niet op de voorgrond treden in de schooldag van kinderen.

Belang van gewoon ‘spelen’ en kind zijn

Een onderzoek uit Nieuw-Zeeland vergeleek kinderen die op hun vijfde leerden lezen met diegene die dat op zevenjarige leeftijd leerden. Toen ze elf jaar oud waren, vertoonden beide sets kinderen dezelfde leesvaardigheid. Maar de kinderen die pas op zevenjarige leeftijd leerden lezen, vertoonden zelfs een hoger begripsniveau. Een van de verklaringen die gegeven wordt is dat ze in hun eerste jaren als kind meer tijd hadden om te spelen en zo de wereld om hen heen te verkennen en ontdekken. Het is duidelijk dat het voorbereiden van kinderen op de toekomst vraagt om het opnieuw bekijken van concepten van leren en onderwijs. Uiteraard blijft lezen, schrijven, rekenen onwijs belangrijk voor kinderen. Dit hebben ze nodig om te wereld te begrijpen en zichzelf verder te ontplooien. We zien echter dat de wereld van werk, organisaties en arbeid aan het veranderen zijn. Een steeds meer verbonden en dynamische wereld betekent dat we tijdens onze levens verschillende keren van baan zullen veranderen. We zullen zelfs moeten overschakelen op banen die nog niet bestaan en die we zelf moeten gaan uitvinden. Hoe de arbeidsmarkt eruit gaat zien is onduidelijk, maar: leren zal in de toekomst in alle levensfases vanaf de geboorte tot het eind van het werkend leven net zo vanzelfsprekend moeten zijn als eten en drinken. De vraag is hoe we de bovengenoemde vaardigheden bevorderen en het natuurlijke vermogen van kinderen om te leren gedurende hun hele leven in leven houden.

Dit bereiken is eenvoudiger dan je misschien denkt: kinderen maar ook volwassenen aanspreken op hun positieve en speelse ervaringen. Verschillende vormen van spelen kunnen ons de mogelijkheid bieden om naast cognitieve, sociale, emotionele, fysieke en creatieve vaardigheden te ontwikkelen.

Levenslang spelen

Als we het eens zijn over de dringende behoefte aan het ontwikkelen van vaardigheden voor het oplossen van complexe problemen, kritisch denken en creativiteit, is het van essentieel belang dat we erkennen dat deze vaardigheden worden opgebouwd door spel door ons gehele leven te leren.

Als we investeren in de toekomst van onze kinderen, laten we dan zeker zijn dat we waken voor te veel focus op alleen maar gericht leren. Ik ben voorstander van passend onderwijs waarbij kinderen die bijvoorbeeld behoefte hebben aan meer uitdaging deze uitdaging ook aangereikt krijgen. Dit is echter zeer lastig voor scholen. Ik weet dat zij onwijs hun best doen. Passend onderwijs past namelijk in de ontwikkeling binnen het onderwijs naar maatwerk en individualisering. Dit wringt echter bijna altijd omdat onderwijs collectief is. Het is altijd het kind én de klas.

Om dit alles moeten wij onszelf uitdagen om de waarde te blijven zien van betekenisvolle speelmomenten voor, en met, onze kinderen. Het natuurlijke vermogen van kinderen om tijdens het spelen te leren, is misschien wel het best bewaarde geheim voor het aanpakken van de aankomende ‘skills gap’. Dit geeft (gratis) mogelijkheden om zowel onze kinderen als onze economieën te laten groeien. Het is niet alleen voor de kinderen toegevoegde waarde maar ook voor ons als ‘volwassenen’.

We hebben namelijk in dit artikel de focus gelegd op kinderen maar ook ‘spelen’ voor volwassenen is eigenlijk van groot belang. Diverse onderzoeken hebben namelijk aangetoond dat spelen stressverlagend werkt, het een uitlaatklep voor negatieve emoties is. Daarnaast worden we creatiever van spelen. Toch doen volwassenen het eigenlijk alleen als er iets te winnen valt. Zonde.

Wie of wat houdt ons tegen……? Laten we gaan spelen!

Geef een reactie